دل گیرم

و اینجا پاییز استزیبا و بی همتا،سرد و به بدترین شکل ممکن ارامش بخشمگه میشه پاییز و زمستون رو دوس نداشت اصلا مگه چیزی هست به این قشنگیقدم زدن بدون چتر زیر بارون تند ،خیس خیس،فراتر از یه عاشقانسچتر یه ک دل گیرم...

همین لحظه

شاید همین نم نم بارون،سکوت و تاریکی دلنشین

بتونه مارو به سوی تصور هایی ببره که همیشه یه موقع خاص

یادشون میوفتیم

اما چون یکم که بگذره محیط حرفو عوض میکنه یادمون میره

شاید همیشه باید یه مداد و چند تا برگه کاغذ باشه

که آدم تصور هاشو یادداشت کنه

تا واقعا بدونه از زندگی چی میخواد

نه این که محیط از اون چی میخواد...

دل گیرم...

سلاماینجا خونه ی من ،در رو به فضای بیرون بازهمن روی صندلی همیشگی نشسته ام به تماشای بارانبه تماشای زیباییبه تماشای ارامشاما گاه همین سکوت مطلق ،همین ارامش منو به اعماق افکار فراموش شده ام میبرد که زما دل گیرم...

چقدر خوبه بعد از تمام درد ها

بعد تمام سکوت های تلخ

یه بارون نم نم همه رو از ذهنت پاک کنه

براستی مگه چیزی هم میتونه اینقدر زود حالتو خوب کنه

جز بارون...

دل گیرم...

اینجا ایستگاه آغازیست

من و شما اینجاییم

این آغازیست بر تمام پایان های گذشته ام

ثانیه ها هدیه های زندگی به من اند که شاید مقصود

مقصد،نهایت من تنها در ایستگاهی به دور دست ها خیره شوم

چه خیال زیبایی ،بارها مرور کرده ام

من سفر کردن را دوست دارم

این نیز پر از ماجراجویی خواهد بود

در نهایت را ببینم

آنچه را به انتظار دیدارش هستم...

دل گیرم...

دورم اما خیالم درگیر توست دوست منگاهی میون همه ی سو سو های زندگی گاهی که نه ،شاید خیلی کم اتفاق بیفته که ای کاش نیفته دلم دیگر هیچ چیز تازه ای نمیخوادمغز من به فرای ناباوری رسیدهدنیا واقعا چی از ما می دل گیرم...

مهم نیست کجام و تو چه شرایطی باشم همیشه فقط کافیه بارون بباره

حال من خوب میشه...

برای من بارون تمام واژه هاش عاشقانس

دل گیرم...

و این تنها عنوان مناسبه

برای فضایی آلوده به تردید، آغشته به ترس

همراه با چاشنی خستگی

روز های سخت همیشه هست

فقط باید

دهنشونو سرویس کنی همین!

دل گیرم...

شایدم دلیلی داره نمیدونم

فقط میخوام امروز اینجا ثبت بشه

همینجوری شاید بعد ها یادم بیاد چرا....

۳۰بهمن۱۳۹۸

دل گیرم...